De leie was een voor Dheedene een onuitputtelijke bron van inspiratie !

Ontelbare keren heeft hij ze geschilderd, zijn geliefde Leie.

We hebben het hier niet over het "rechtgetrokken" kanaal dat dwars door het landschap in rechte lijn van Kortrijk naar Gent loopt, maar over wat men in de volksmond de "oude Leie" noemt.

Er blijft helaas niet veel over van de oorspronkelijke bedding van de roemrijke Golden River, ooit de bakermat van de textielindustrie in het "Dallas" van West Europa….

Heel wat van de afgesneden meanders werden gedempt, en wat gespaard is wordt heden nog gebruikt als visvijver.

Dheedene schildert de Leie in al haar glorie, en dikwijls vanuit hetzelfde gezichtspunt.

De variatie in het thema zit hem vooral in het tijdstip waarop hij het tafereel op doek vastlegt. Hij schildert de Leie op verschillende momenten van de dag,  bij extreme lichtomstandigheden zoals ochtendgloren of zonsondergang.

Hetzelfde tafereel wordt ook geschilderd tijdens de verschillende seizoenen, wat hem toelaat om de kleuren te variëren : het wit van de sneeuw in de winter, het frisse groen in de lente…

Bovendien heeft ieder seizoen zijn typische sfeerbeelden : schaatsers in de winter (het heeft iets "Breughels"), wateroverlast in herfst en winter…prachtig !

De oude Leie, de grote muze van Dheedene.

Schaatsers op een bevroren Leie…waar is de tijd ?

Het water woelt…

Leiebocht in de sneeuw : de avond valt!

Verdronken wilgen in een overstroomd Leielandschap…en de wilgen : die hebben de tand des tijds getrotseerd !

Siskes put : tweemaal de Leie gezien vanop dezelfde plaats, rechts herkennen we in de verte de kerk van Oeselgem. Let ook op de dode tak die in het water steekt…