Niemand verwoordde het talent van Dheedene als portrettist beter dan journalist Rik Clement : "Dheedene bezit de gave om de uiterlijke gelijkenis weer te geven. Maar zijn oog spiedt dieper dan de oppervlakte en daarom zijn de portretten méér gelijkend dan de dode lens van een camera het vermag."

De meeste portretten werden gemaakt op bestelling.

Zijn klanten waren dikwijls vooraanstaande dorpsfiguren, zoals de burgemeester, de dokter, Gaston Martens.  Maar ook buren en familie behoorden tot de kring van gegeerde modellen.

Dokter Verschueren,

een dorpsfiguur…     

Portret van echtgenote Nelly.     

Burgemeester Adolf Ghijselinck.

Over het portret van "de gedecoreerde" weet Vanni Peirs, een neef van Georges Dheedene, de volgende ontroerende anekdote vertellen:

"Ik bezit nog de identiteitskaarten van mijn grootouders, afgeleverd door het gemeentebestuur van Zulte op 12 december 1939. Op grootvaders identiteitskaart is, op de plaats waar normaal de wettelijk voorgeschreven "pasfoto" hoort, een merkwaardig fotootje geplakt, dat onkel Zjorgske met zijn eerste camera gemaakt heeft. Grootvader staat daar in zijn volle lengte op, voor de muur van brouwerij Martens. Hij draagt zijn zondagse klak en op zijn borst een blinkende decoratie voor "50 jaar trouwe dienst". Grootmoeder is op haar identiteitskaart te zien naast de staakbonen, met een "verzijp" vol bonen onder haar arm en de Zandberg op de achtergrond. Het zijn twee ontroerende portretjes van oude mensen zoals enkel onkel Zjorgske ze zag en zoals hij ze later geschilderd heeft. De boerin op het veld heeft hij honderden malen, in vele varianten, geschilderd. De gedecoreerde arbeider slechts één keer. Ik wist dat hij jaren met het onderwerp in zijn hoofd had rondgelopen, en toen hij, een paar jaar voor zijn dood eindelijk het werk gemaakt had, toonde hij het mij met een gefluisterd : "Schoon hé ?"

Een ander merkwaardig portret is dat van Patricia, een buurmeisje uit de Kasteeldreef. Het werk, bedoeld als studie, dateert uit 1967. Patricia vertelt dat Dheedene haar in de vroege ochtend kwam halen en dat ze eerst tegen het poseren opzag, want lang stilzitten was aan haar niet besteed. Dheedene werkte snel, en gebruik makend van verschillende materialen toverde hij in een mum van tijd een portret op papier dat er mag wezen : een fiere jonge juffrouw die zelfbewust de wereld inkijkt en zichtbaar popelt om het resultaat van Dheedene's noeste arbeid te zien.   

De verteller (detail):

zie zijn ogen blinken…

Hilaire Peirs

Grootmoeder is aan 't breien…(detail)

Dheedene had een stevige reputatie als portrettist, die veel verder reikte dan de dorpsgrenzen. Het portret van Monseigneur Coppieters (bisschop van Gent van 1927 tot 1947) bijvoorbeeld, dat te bewonderen is in de bisschoppen galerij van de Sint Baafskathedraal, is van zijn hand. Andere voorbeelden van bekende Vlamingen zijn de portretten van mgr Joliet, Gust Cool (voorzitter ACV), wielrenner Patrick Sercu en schrijver Stijn Streuvels.

Weinigen is het gegeven om kinderen op zo'n doordringende wijze te portretteren ! Een kinderportret is voor een kunstenaar om velerlei redenen een hele opgave. Kinderen zitten niet graag stil en poseren dus niet graag. Ze dragen ook nog geen sporen van de tijd, ze missen de rimpels, kreuken en plooien die getuigen van voorspoed en tegenslag. Niet makkelijk dus om de ziel in een kinderportret naar boven te halen…Dheedene echter slaagt probleemloos in deze opgave. Zijn kinderportretten kunnen we best omschrijven als "teder" en  "puur". Bescheiden als hij was relativeerde hij zijn talent  op schalkse wijze. Als er weer eens een kinderportret af was, placht hij te zeggen "'k heb were eens een kind gemaakt zie!"

Bekende

Waregemnaar:

Willem Putman.

Patrick Sercu,

wereldkampioen bij

de amateurs in 1963.

Kardianaal Mercier.

Kunstchilder

Modest Huys

uit Olsene.

Ann

Sophie

Katty

Koen

Neefje Vanni

Jana