Deze taferelen hebben bij Dheedene altijd iets "uitbundig" en zintuigelijk: je "ruikt" het koren en je "voelt" de brandende zon die hoog in een blauwe hemel staat…
De vijftigjarigen zullen in deze werken ongetwijfeld de nostalgische sfeer van hun grote vakanties terugvinden, toen werken op het land nog een feest was. Wat Dheedene de toeschouwer laat zien is zo helemaal anders dan de landbouwtaferelen van de Latemse school, waar het boerenleven vooral geassocieerd werd met "afzien" en "ontbering lijden"…
Hooitijd
De Oogst
In deze taferelen duikt ook het boerenpaard frequent op. Dheedene heeft zijn liefde voor het paard nooit onder stoelen of banken gestoken, dus zal de trouwe viervoeter ook in deze taferelen niet ontbreken. Dheedene schilderde in de tijd toen tractoren nog een luxe waren die veel boeren zich niet konden permitteren.
Het Brabantse trekpaard…de boer zijn beste vriend !
